เรียนลำนำครู EP:6 ลำเพลินแก้วหน้าม้า โดย ครูปลาเค็ม

Описание: ขอบคุณกลอนลำ ลำเพลินแก้วหน้าม้า แม่ครูฉวีวรรณ ดำเนิน
ขอบคุณเสียงพิณ อ้ายปลัดหมอแคน บ่าวพนมไพร

เกริ่นเปิดผ้าม่าน

พอแต่เปิดม่านกั้งละสอดส่องละมองไป ละสาวหนองไหลมาหา ละบ่าวพี่ชายอย่าตาม่าน ละบ่าวพี่ชาย อย่าตาม่านๆๆ

(ยายกลอน)
ละมาจักกล่าวถึงอิแก้วค่าล้านลูกศิษย์ท่านพระฤาษี อินางมีความสุขอยู่สบายบ่มีฮ้อน ยามเมือเนาว์นอนเล่นแลเห็นยังว่าว อันอีแก้วหน้าม้ามายืนเยี่ยมเจ้าผ่อคอย ยืนอยู่ซานมนน้อย งอยซานมนเหลียวเบิ่ง ว่าวมาลงสู่พื้น เฮือนอิแก้ว แม่นบ่นาน น้อ
ละบ่ทันนานนางเหลียวพ่อ จ. ม. หยิบมาอ่าน ละว่าโอน้อ สารนี้เขียนจากบ้านเลขที่ ยี่สิบสี่ตำบลรัก ละคำเอ้ย คันอำเภอสมัครใจใผ่ถนอมเอาน้อง วันที่ตรองดูถ้วน ประมวลลงโค้งเข้าใส่วันที่หมายมักน้องถะผองเฒ่าชั่วชีวัง วันที่หวังใจไว้ พ.ศ. ตายคอบอุ่น แสนพิฑูรย์ก้อนล้านสถานห้องที่ไกล ยามเพิ่งเขียนเสร็จสิ้นเพิ่นเอาซองมาสอดใส่ สลักหลังบอกไว้นามฉันพระปิ่นทอง เยาว์อยู่ห้องเมืองใหญ่มิถิลา คันไปตกเมืองใด ให้ต่าวมาแหย่เด้อน้องให้ต่าวมาแหน่เด้อน้อง

เดินกลอน เดินดง

โอ่ยน้อน่าย กะจั่งว่าพอคาวแล้วสิเดินดงชมป่า พอคาวแล้วสิเดินดงชมป่า หอมมาลากอกไม้คันบานบ้างจ่อจี จีจ่ออ้าผกากิ่งใบดก ละสกุนาแนวนกผู้ไต่เต่นโตนเต้น ตีจะหมายเม่นกะเลนเตนเต้นใส่ๆ กะจั่งว่าแขนง่าไม้ไต่เข้าง่าคอม ไต่ด้อมๆละตามง่าสามขา กะจั่งผู้กาเจ้าเว้าวอน ยอนเสียงกะมันฮ้อง มองไปหน้าผาซันตีนลั่น นี่คือจักกะจั่นฮ้องละมองแล้วห่างไกล ไกลแสนไกลจากไปเจ้าเมืองมา โธ่ให้โศกโศกา น้ำตาพี่ไหลนอง มองเมินไม้แสนไกลอินางย่างตั๋วอินางหล่ำสิ่งหลิงไม้ทั่งตา จากพรากหญ้าเขียวก่อยอยก กะจั่งว่ามีดินเหนียวผู้ด่างดันเป็นบั้น เป็นบั้นละเป็นบั้น ละเป็นบั้นละเป็นบั้น ...