خشونت و خشک‌سالی؛ بحث بحران آب در افغانستان،گفتگو با نجیب آقا فهیم استاد دانشگاه و متخصص آب|بخش:2

Описание: بحران آب ناشی از اقدامات انسانها و هم خشکسالی‌ و پیامدهای مهاجرتی، امنتی، زیست محیطی های و منازعه ناشی از آن در سالهای اخیر حتی زمانی که ما در پرتگاه سقوط قرار گرفته ایم نیز جدی گرفته نمی شود.
خشکسالی های پی‌درپی و ساختاری در افغانستان، طی سال‌های اخیر، کشور را با بحران فراگیر و چندلایه‌ی کم‌آبی روبه‌رو ساخته است؛ بحرانی که پیامدهای آن فراتر از ابعاد محیط‌ زیستی رفته و اکنون به‌ صورت جدی با امنیت انسانی، ثبات اجتماعی و حتی تنش‌های بالقوه‌ی بین‌گروهی و بین‌المللی گره خورده است.

در چنین شرایطی، افزایش رقابت بر سر منابع محدود آب، می‌تواند به یکی از محرک‌های خاموش منازعه در سطح ملی و فرامرزی بدل شود.

در شهر کابل، این بحران چهره‌ای پیچیده‌تر و نگران‌کننده‌تر به خود گرفته است. از یک‌سو، حفر بی‌رویه و غیرکنترل‌شده‌ی چاه‌های عمیق، سفره‌های آب زیرزمینی را با سرعتی هشداردهنده تهی می‌سازد و از سوی دیگر، رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی و مصرف ناپایدار شهروندان در حوزه‌ی آب، در غیاب یک دولت پاسخ‌گو، سیاست‌گذار و ناظر، وضعیت را به سمت آنچه می‌توان از آن به‌عنوان «سونامی خاموش آب» یاد کرد، سوق داده است؛ بحرانی که بی‌صدا پیش می‌رود اما پیامدهای آن ویرانگر خواهد بود.

در این گفت‌وگوی ویژه، با استاد نجیب‌ آقا قهیم، استاد دانشگاه، وزیر پیشین رسیدگی به حوادث طبیعی و از متخصصان برجسته‌ی حوزه‌ی آب و مدیریت بحران، به بررسی عمیق این چالش پرداخته‌ایم. ایشان با نگاهی تحلیلی، به مفهوم خشکسالی‌های ایدئولوژیک و اقتصادی پرداخته و نشان می‌دهند که بحران آب در افغانستان صرفاً نتیجه‌ی تغییرات اقلیمی نیست، بلکه محصول سیاست‌های نادرست، فقدان حکمرانی آب، نابرابری اقتصادی و الگوهای غلط رفتاری نیز هست.

در این مصاحبه، ابعاد پنهان و کمتر دیده‌شده‌ی بحران آب، از تأثیر آن بر معیشت، مهاجرت، منازعات اجتماعی و آینده‌ی توسعه‌ی پایدار افغانستان، به‌طور جدی و کارشناسانه مورد بحث و واکاوی قرار گرفته است.