หลวงปู่เปลี่ยน ปัญญาปทีโป สนทนาธรรมกับหลวงปู่สนธ์ / หลวงปู่ลี ตาณังกโร

Описание: ..ผมก็อยากจะพูดเรื่องเกี่ยวกับระบบของผม พูดอย่างง่ายๆว่า ผมรู้ตัวมานานแต่ไม่ได้บอกใคร ไม่บอกลูกศิษย์ลูกหา ไม่ได้บอก รู้มาก่อนเกือบ 50 ปีละ บัดนี้มาเป็นโรคคล้ายๆว่าโรคที่เป็นนักเทศน์ เทศน์ซ้ำอีกมันก็เลยรบกับข้าศึกอย่างหนัก ไม่รู้ว่าใครแพ้ใครชนะทุกวันนี้ มันได้แต่ทิ่มเข้ามาทุกอย่างแล้ววันนี้ ก็ให้รู้แต่ว่าทุกวันนี้เราอยู่ในอารมณ์ไหน (ลป.สนธ์ถาม.. ตอนนี้ยังเทศน์ได้อยู่หรือ).. ก็เทศน์นิดๆหน่อยๆ สมัยอยู่วัดบรมนิวาสผมเป็นคนเทศน์ใช่ไหม เจ้าคุณเป็นผู้นั่งฟัง (หัวเราะ) อยู่ที่นั่นก็เทศน์ทุกวัน และก็ไปเทศน์ทุกปีด้วย ตอนนี้ก็เลิกรับเทศน์ ก็มาคำนวณดูว่าเทศน์มากไปแล้ว ไปเทศน์หลายที่เหมือนกัน มันบอกมาในนิมิตเราก็ไม่ได้คิดอะไร มันบอกว่าปฏิบัติน่าจะพอแล้วๆ มันบอกจนเราซึ้งใจโอ..
..ไปอยู่กับหลวงปู่เทสก์นานไหม(หลวงปู่สนธิ์ถาม) ไปอยู่ได้พรรษาเดียว หลวงปู่ท่านจะให้เป็นอาจารย์ ให้เทศน์จริงๆ ตอนนั้นหลวงปู่ท่านป่วยท่านผอม เป็นไข้พักฟื้นได้ 2 วัน ท่านก็รับเราเมื่อเราไปถึง แต่ช่วงนั้นท่านไม่รับแขก ท่านรับเรา ท่านบอกว่า ผมเป็นอาจารย์ของท่านนะ ท่านเป็นยังไงๆ ก็ให้บอกผม ในพรรษาอย่างนี้ท่านก็เทศน์ให้ฟังที่ภูเก็ต ท่านรับเราเป็นลูกศิษย์ท่านก็เทศน์ให้ฟัง ช่วงนั้นผมกำลังฝึก ก็ฉัน 6 ช้อน แล้วก็ 5 ช้อน 4 ช้อน 3 ช้อน หรือวันหนึ่ง ก็ช้อน 1 แล้วก็ฉันขึ้นมาอีก เป็น 5 6 ช้อน แล้วก็ลดลงไปอีก มันเป็นอย่างนี้ ตอนนั้นจึงทั้งดำทั้งผอม แต่ถึงทั้งดำทั้งผอมก็ไม่ได้กินยาสักเม็ด เพราะมันเป็นเพียงแค่สภาพร่างกาย (ชี้ไปที่รูปด้านหลังท่า)..นี่รูปขาวดำตอนที่ผอม อายุ 43 รูปนั้น 73 รูปนี้ 60 ตอนไปกรุงราชคฤห์อินเดีย ไปอินเดียอยู่ 11 ครั้ง ก็มองดูอีกว่าจะไปอีกหรือไม่ไป ที่จะไปนี้ก็ต้องพูดถึงเรื่องกรรมเหมือนกรรมตอนที่จะไปยุโรป ก็เตรียมตัวจะไปเผยแผ่พระศาสนา จะได้คุยกับทางฝรั่งบ้าง สวิตเซอร์แลนด์ อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน ก็เตรียมตัวไว้ว่าจะไป พอจะไปจริงๆสัก 3 วัน ก็เสียงไม่มี เลยหยุด งวดนี้ก็เหมือนกัน จะไปเยอรมัน ก่อนหน้า 3 4 วัน ก็เลยได้ไปผ่าตัด ทางเยอรมันแฟรงค์เฟิร์ตเขาก็รอ เขาเตรียมไว้ทุกอย่าง เตรียมพร้อมไว้ทุกอย่าง ว่าจะไปสักเดือนสองเดือน ก็เลยได้ไปผ่าตัดเสียเลย นี้มันตัดทางเราไม่ให้เราเดิน ก็เลยคิดว่ามันเป็นกรรมตัดรอน เลยไม่ได้ไปคุยกับเขา ก็เลยปล่อยวางเลย เรานี้ซึ้งใจในพระพุทธศาสนา เราอยากให้ชาวยุโรปรู้ สงสารเขา เขารบกันทุกวันนี้ เขาโต้แย้งทะเลาะกันทุกวันนี้ ก็อยากแจกตรงนี้แจกความเมตตา ผมเคยแจกเมตตามาแล้ว แต่ไปไม่รอด จึงได้มาเกิดในชาตินี้อีก เพื่อที่จะแก้ตัวนี้ ตกลงก็ไม่ได้ไป ถ้าเราไป ไปผ่าตัดตรงนู้นที่เยอรมัน คงวุ่นวายไหนจะเรื่องภาษา ไหนจะเรื่องค่าใช้จ่าย ก็เลยผ่าตัด ในไทยนี่แหละ
.. อันนี้เรามาคุยกัน ที่มันขัดข้องกัน ก็เลยปล่อยให้ผู้ที่ไปได้ไปกัน ไปไม่ได้ก็ไม่ต้องไป ก็ครุ่นคิดขึ้นมา ถ้าเราไปอยู่ในสถานที่คนหมู่มาก ผู้ก่อการร้ายอาจจะทุ่มระเบิดลงมาตรงที่เราอยู่ ทำลายเราด้วย ก็จะเป็นอย่างนั้น ..(พอจ.เจริญนิมนต์ให้ท่านฉันยา)..
.. ก็เลยหยุดตัวนี้ไว้ไปผ่าตัดรักษาโรคเพื่อให้อยู่ได้ไปอีกสักหน่อย ก็เลยไม่ได้ไป ถ้าเราไปก็อาจจะตายที่ยุโรป เขาไม่ให้ไป ยังกั้นไว้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาที่ผ่าตัดเป็นเรื่องของกรรม มันเห็นหมด กรรมที่สร้างไว้ มันฟ้องออกมาหมดเห็นเป็นภาพเลย โอ..เราทำบาปอันนี้ไว้เอง เราจึงต้องมารับผลของกรรม ก็เลยมั่นใจว่า นิมิตในการเห็นที่มันถูกต้อง ไม่ใช่เป็นฝัน ผู้ที่ปฏิบัติจะรู้ได้ดี หลับตาก็เห็นนิมิตแล้วมันก็เป็นจริงๆ เหมือนใครจะมาหานี้ เรานั่งสมาธิหรือนอนสมาธิอยู่ ก็จะเห็น เหมือนคณบดีไปอยู่ประเทศนอกท่านคิดถึงเรา ท่านมาอยู่กับเรา มองลงไป(จากเตียง)เอ้านั่งอยู่ตรงนี้ เห็นได้ชัดเจนเลย เหมือนที่หลวงปู่แหวนสอน เอาไว้ดูเล่น อันนี้เป็นเรื่องของกรรมตนเอง เห็นของตนเอง อย่างเช่นหัวเข่านี้ ที่มันปวด มันเคยเอาค้อนไปเคาะหัวเข่าควาย มันออกมาอย่างนี้เลยชัดเจน มันไม่หายมันผูกเวร เขาผูกเวรกับอาตมา เหมือนเราเป็นหนี้มันไม่หายมันทวงไม่หยุด เดี๋ยวก็ทวงอีก ถ้ามีคนอื่นมาแก้ให้มาจ่ายหนี้ให้ ก็หมดหนี้ก็สบาย กรรมเก่าหายไป กรรมใหม่ก็มาอีก ผมผ่าตัดที่เส้นขมับนี้ อันนี้อุ้มไก่ไปตี ไก่มันโดน เตะเลือดสาด มันร้อง เราก็เลยได้ไปผ่าตัดตอบมัน เป็นกรรมที่ได้ทำเอาไว้ เห็นเลย เห็นเป็นภาพที่เราอุ้มไก่ไปชนตอนอายุ 11 ขวบ ก็ดีที่มันมาตามทันเอาในชาตินี้ ชาติอื่นมันจะได้ไม่แย่งกัน หัวเข่านี้ก็ชาตินี้ ที่ผ่าตัดนี้เป็น 17 ชาติผ่านมาแล้ว มันตามมาเอาในชาตินี้ สมัยก่อน มีไก่ป่าใช่ไหมมันบินอยู่ เราเอาลูกธนูไปยิงมันตกลงมา ตอนแรกมันยังไม่มีนะ มันจะเห็นนิมิตก่อน แล้วประมาณสักเดือน มันก็จะมีตุ่มแดงๆเกิดขึ้น เอาละ มันส่งมาละ ตุ่มแดงๆน้อยๆไม่ใหญ่ สมัยฉลองวิหารของวัดเรานี่แหละ ก็มีหมอมาด้วยก็เลยเปิดให้ดู มันเป็นตุ่มแดงแดงมีหนองด้วย หมอเขาก็จะให้ไปผ่าตัดเอาออกที่สวนดอก ช่วงนั้นก็ให้ยาแก้อักเสบแต่มันไม่หาย มันเป็นโรคกรรม หมอก็บอกว่าหาย จนกระทั่งหมอมาปลูกต้นไม้ ที่ข้างพระวิหารวัดเรา ก็เลยเปิดให้ดู ที่ขาซ้าย มันโตเท่าไข่เป็ดนี่แหละ ผมนั่งรับแขกผมก็ดึงจีวรปิดไว้ เพื่อไม่ให้โยมเห็น เพราะมันบวมขึ้นมา แดงขึ้นมาขนาดเท่าไข่เป็ด เปิดให้หมอดู หมอร้อง อู๊วว์.. นี่ขนาดบอกว่า 8 วันหาย อย่างนี้ต้องไปขึ้นเขียงที่สวนดอกแล้ว นิมนต์ไปวันนี้เลยครับ ไม่ไปต้องอีก 2 3 วันก่อน รอเคลียร์งานให้เสร็จก่อน หมอบอกว่าแล้วท่านจะอยู่อย่างไร ตั้ง 3 วัน พอเคลียร์งานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถึงได้ไป ไปก็ผ่ากัน แต่ผมก็จะดื้ออยู่ ดื้ออะไร? การผ่าตัดนี้ผมไม่ให้ใช้แอลกอฮอล์ไม่ให้ ฉีดยาชา ยาชาไม่ให้ฉีดแอลกอฮอล์ก็ไม่ให้ทา ให้หมอผ่าเลยมันเป็นโพรงข้างใน หนังข้างนอกมันตึงหุ้มอยู่ หมอก็ผ่าไม่ได้ จับมีดอยู่ชั่วโมงครึ่ง เดี๋ยวก็วางมีดที่ถาด เดี๋ยวก็จับขึ้นมา ไม่กล้า หมอบอกว่าถ้าไม่ฉีดยาชานี้ไม่เอา ผมก็เถียงกับหมอ ว่าลองดูนะ มันไกลหัวใจอยู่ หัวใจอยู่ตรงนี้แผลมันอยู่ตรงที่ขา (หัวเราะ).. มันอยู่คนละที่กันจะเป็นอะไรไป เราก็จะลองดูซิที่เราฝึกมามันจะได้ผลแค่ไหนหมอบอกว่าอย่าดูนะ