ҰЛЫЛЫҚ. БАЗАР ЖЫРАУҒА АРНАУ. УЧКУДУК. КАЙРАТ АХМЕТОВ

Описание: (Балқы Базар жырау бейіті басындағы ой)

Көңілдің күй төгіліп шанағынан,
Ызыңдап қозғап кетті дала бір ән.
Өңірден небір дүлдүл өтті шалқып,
Сыр шертіп өткен ғасыр жанарынан.

Төгілтіп ғұмырында бар Алашқа ән,
Зерек, ойлы боп өсті бала жастан.
Кіші Жүз Шөмекейде білгендерге,
Жоқ еді нағыз жүйрік одан асқан.

Дүр Оңғар, Кете Жүсіп, Тұрмағамбет,
Шораяқтың Омары, үлгі алам деп.
Қарасақал Ерімбет, Ешнияздар,
Пір тұтқан ұстаздарын "дүр бабам"деп.

Шабытын шалқытқандай мынау ғалам,
Тұлғасы заңғар шыңнан бір аумаған.
Төрінде Жалпақтаудың жатыр ұлы,
Кешегі Балқы Базар жырау бабам.

Көп көріп қуғын-сүргін, қасіретті,
Тағдырдың тайғақ жолын басып өтті.
Үндескен ел мұңымен толғаулары,
Лезде тыңдаушысын ғашық етті.

Сән құрып ән-жырымен Сыр бойында,
Бағатын жетім бала қыр қойын да.
Осынау ел таныған есіл ердің,
Басына топырақ салу тұрды ойымда.

Күмбезін көкке қадап жатыр әні,
Жырға бөлеп сахара сахнаны.
Ұғынып ұлылықты, ірілікті,
Келгендер жанға шабыт шақырады.

О ұлы бабам!
Жырыңа басылмай жүр көп құмарым,
Самғатып қиялымның от пырағын.
Ұрпаққа інжу маржан етіп елдің,
Аманаттап кеттің бе өткір әнін?!

Айтуда тура сөзді тайсалмаған,
Кейпіңді кескіндейді жайсаң далам.
Қолыма домбыра алып, өзің шерткен
Сездің бе, келгенімді, қайсар бабам?!

Жебей гөр! Мұңға батқан қазына елді,
Бөлей гөр шуағыңа, тәзім енді!
Күй алуан көкіректе қайнап жатса,
Дей алман, жо-жоқ, "айтқан сазың өлді".

Қоздырар көмескі жыр делебені,
Ел барда шыншыл тарих неге өледі?!
Артыңда жаңа ұрпақ келеді өсіп,
Жаңғырар қазағымның төл өнері.

Келмедім, кешір бабам, көптен бері,
Уақытты кім бұрады өткен кері.
Сазыңа толтырдым-ау, саусағыңмен
Дамылсыз өзің басқан дөп пернені.

Байтақ өнер, жетсе де заман өрлей,
Ғасырларға жалғасып қала бергей.
Тауелібай жерінде шамшырақ боп,
Жарқырайды хас дарын әлі-ақ өлмей.

АВТОР:АХМЕТОВ ҚАЙРАТ ПЕРДЕБЕКҰЛЫ
9.07.2020