🌌 “Freek Banning en het Kosmisch Service-Beurt Mysterie”

Описание: 🌌 “Freek Banning en het Kosmisch Service-Beurt Mysterie”
Stilte Repareren Freek Banning 'One Man Show' #freekbanning
Goedenavond dames en heren… en eventuele buitenaardse wezens die dit via een verkeerd geconfigureerde router binnentrekken.
Hoewel… als het buitenaardse wezens wáren, zouden ze waarschijnlijk betere hardware hebben dan mijn Broadcom-kaart.
Maar goed.

Ik vroeg mezelf laatst af: “Waar is iedereen?”
En dat klinkt als een simpele vraag, totdat je ’m stelt terwijl je in je eentje op een oud schip staat,
ergens tussen Delfzijl en een existentialistische huilbui,
en je alleen een scheepsmotor hoort die klinkt alsof ’ie de betekenis van het leven aan het heroverwegen is.

Ik kijk omhoog.
Duizend miljard sterren.
Niet één doet ‘tik’.
Niet één knippert even terug van:
“Hee Freek, ik snap je.”
Nee. Alleen die koude kosmische screensaver op stand-by.

En het universum mag dan wel 13,8 miljard jaar oud zijn—
maar eerlijk?
Soms voelt het alsof het draait op een Linux-kernel uit 1997
die nooit een update heeft gehad omdat de systeembeheerder ergens onderweg door een singulariteit is opgevreten.

Drake—niet die van de autotune, de astronoom—zegt dat leven overal zou moeten zitten.
Statistisch gezien zou de kosmos stampvol moeten zijn.
Een soort IKEA op zaterdag, maar dan met meer straling en minder schroefjes die overblijven.

Maar waar zijn ze dan?

Ik heb gewerkt op schepen, in loodsen, in Far-East inkoopkantoortjes waar de koffie smaakte alsof het al drie vorige levens had gehad—
maar nergens, nergens, kwam ik een alien tegen die zei:
“Freek, we moeten even praten over uw factuur van dat BRICS-multicurrency experiment.”

Nee hoor.

We sturen wel signalen:
kleine binaire liefdesbrieven,
gouden platen met jazz en walvisgezang,
alsof we tegen het universum zeggen:
“Hallo? Wij bestaan. En we hebben smaak. Soms.”

We willen niet eens antwoorden eigenlijk—
we willen dat iemand het fijn vindt
dat wij vragen stellen.

Maar misschien…
misschien is intelligentie een soort vlam
die altijd te vroeg dooft.

Ik bedoel: ik heb zelf systemen gezien die na een verkeerde update dodelijk stil vielen.
Computers, mensen, relaties, firmware—heel fragiel allemaal.

Of misschien is het universum gewoon autistisch in de communicatie.
Niet ongeïnteresseerd—
maar gewoon niet zo goed in small talk.
Je weet wel:
“Hoe was je dag?”
“Ja… uitgedijd.”

Toch blijven we zoeken.
Omdat liefde misschien wel precies dát is:
vragen blijven stellen,
ook al geeft niemand antwoord.

En wat als wij de eersten zijn?
Dan moeten we de luidsten zijn.
En als wij de enigen zijn?
Dan moeten we de zachtsten zijn.
En als niemand ooit terugbelt—
dan zetten wij onze boodschap in de sterren:
Freek was hier.
Hij vroeg.
Hij luisterde.
En hij repareerde alles wat piepte.

Want dat is uiteindelijk wat ik doe:
Of het nu een containerboot is,
een orthopedisch bedrijf,
een Linux-machine met Avahi die ik persoonlijk in een ondiep graf heb gelegd,
of een kosmos die geen antwoord geeft:
ik onderhoud het.
Ik zet het recht.
Ik fix het.

Zelfs de stilte.

En als het universum écht leeg blijkt te zijn?
Dan maken wij het minder alleen.
Desnoods met een soldeerbout.