HAYATIMIN ÖZETİ

Описание: Herkes bu hayatın bir parçasıydı... ben ise yedek parçası.
Hani olmasa da olur “gibisinden” bazende “olmaz olasıcası”..

Lazım olunca aranan, işi bitince baştan savulan, her arayanın bulduğu, menfaati

kadar dostluk kurduğu biriyim..

Her şey yolundaymış gibi rol yapıyorum…
Oysa kendi “dünyamda” kendimi kaybettim bulamıyorum.

İyi niyetim yüzünden başıma gelmeyen kalmadı.
Ömrümü talan ettiler, “ulan buna da yazık” diyen olmadı…

Tek hatam çevremde ki herkesi kendim gibi sandım.
En pahalı hayat dersini de en ucuz insanlardan aldım..

Hiçbiri yabancı değildi aslında, ben belamı sevdiklerimden buldum.
Bıçak vurdular çiçek açmış dallarıma, yaprak döktüm kurudum..

Vefa, herkesin harcı değilmiş, kahpelik varmış kanlarında.
Beni bitirdiler… şimdi baykuşlar ötüyor, kuruyan dallarımda..


Yaşanmamış bir çocukluk, “kayıp” bir gençlik ve keşkelerle dolu bir ömür..
Ümitlerim sessiz ben kimsesiz birde “çocuk” gibi hıçkıra hıçkıra ağlayan gönül..

HayallerimHayallerim bir kelebek kadar hayata tutunamadı..
Umutlarım eceliyle ölmedi ama failleri de bulunamadı..

Aklım sanki yıllık izine çıkmış, sinirlerim bir yay gibi gergin..
Duygularım, “bir çocuğun kapıda kalmışlığı gibi” ürkek ve tedirgin.

Yaşama hevesim bitti… umarsız, mahzun ve durgunum
Bu gecenin son gecem olmasını isteyecek kadarda yorgunum..

Dedimki hadi artık gidelim, bedenim yaşasa da ruhum öldü.
Her defasında Azrail “olmaz bu sayılmaz” dedi, güldü..!

Koca bir hayatı yaşamadan bitirdim işte böyle..
Her zaman haddimi bildiriler,
Beni hiç şımartanda olmadı öyle..

Aslında hayattan çok şeyde beklemedim..
Seçiciydim… samimi olmayan nefreti bile istemedim...

Belimizde emanet… sırtımızda ihanet… yaşayıp gidiyoruz işte..Allah’a emanet…
Yusuf Çelen…