Wieża Babel

Описание: [Zwrotka 1]
Chcieliśmy sięgnąć chmur własną siłą,
Postawić pomnik, co przetrwa nasz wiek.
By nasze imię w kosmosie dzwoniło,
By nikt nie zapomniał, jak wielki jest człowiek.
Lecz zamiast jedności – wielkie milczenie,
Choć każdy krzyczał, nikt nie słyszał słów.
Duma zmieniła nas w obce plemię,
Co nie potrafi budować już znów.
​
[Refren] x2
Rozbij tę wieżę, co rośnie w mym sercu,
Co chce być wyższa niż Twoja dłoń.
Naucz mnie słuchać w tym wielkim zgiełku,
Od moich racji moją duszę chroń.
Nie chcę budować ze szkła i betonu,
Chcę budować mosty z pokornych słów.
Zejdź do nas, Panie, z Twojego tronu,
Byśmy się mogli zrozumieć znów.


[Zwrotka 2]
Dziś mamy światłowód i setki kanałów,
A rzadziej niż kiedyś patrzymy sobie w twarz.
Wznosimy mury z własnych ideałów,
I każdy w swej wieży ma własny staż.
Piszę wiadomość, lecz Ty jej nie czytasz,
Mówię o bólu, Ty słyszysz tylko szum.
Samotni w sieci, gdzie nikt nas nie pyta,
Kim naprawdę jesteśmy pośród tych tłumów.
​
[Refren] x4
Rozbij tę wieżę, co rośnie w mym sercu,
Co chce być wyższa niż Twoja dłoń.
Naucz mnie słuchać w tym wielkim zgiełku,
Od moich racji moją duszę chroń.
Nie chcę budować ze szkła i betonu,
Chcę budować mosty z pokornych słów.
Zejdź do nas, Panie, z Twojego tronu,
Byśmy się mogli zrozumieć znów.

[Bridge]
Jeden język miłości jest wart więcej niż tysiąc słów,
Którymi chcemy zagłuszyć swój strach.
Daj nam usłyszeć ten szept pośród snów,
Bym w Twoim Słowie odnalazł swój dach.