Litwa #1 - Zamek w Trokach

Описание: #Litwa #Twierdza #Zamek

15 lipca 1410 roku rycerstwo Polskie i Litewskie starło się na polach Grunwaldu z potęgą Zakonu Krzyżackiego. Bitwa w której dowodził Władysław Jagiełło do dziś uchodzi za jedno z największych i najwspanialszych zwycięstw Polskiego oręża. To niemal mityczne starcie ugruntowało pozycję założyciela nowej dynastii i pozwoliło Jagiellonom rządzić Polską aż do 1572 roku. Kim był jednak Władysław Jagiełło zanim został Królem Polski? I jak to się stało, że na Polskim tronie zasiadł… Litwin?

Aby poznać początki tej historii musimy cofnąć się 135 lat wstecz, aż do roku 1275. Wtedy to na świat przyszedł dziadek przyszłego Króla Polski, Władysława Jagiełły – Giedymin (Gediminas). Ten bohater narodowy Litwy uznawany jest za twórcę mocarstwowej potęgi tego kraju. Ówczesna Litwa otoczona była ze wszystkich stron wrogami: od strony Prus i Infant napierał na nią Zakon Krzyżacki, od południowego wschodu – Złota Orda. Na południowym zachodzie Litwa sąsiadowała się nieprzyjazną Polską Piastów, a to jeszcze nie był koniec problemów – dalej na wschodzie na Litwę ostrzyło sobie zęby rosnące w siłę Wielkie Księstwo Moskiewskie.

Pomimo otoczenia przez wrogów – a może właśnie dlatego – Giedymin tworzy silną armię, która angażuje się w rozliczne wojny i najazdy. Armia ta jest nowoczesna, mobilna i okuta w stal – niewiele ma wspólnego z wymyślonym przez Sienkiewicza obrazem dzikich i lekkozbrojnych Litwinów kłusujących na małych konikach po polach Grunwaldu. Giedymin niczym trzysta lat wcześniej Mieszko I nawiązuje sojusze, prowadzi zręczną politykę wewnętrzną i zewnętrzną – a gdy trzeba, uderza w nieprzyjaciół.

Sprawnie prowadzona taktyka przynosi owoce. Wojska Litewskie podczas zmiennych sojuszy wyprawiają się wraz z wojskami Władysława Łokietka na Brandenburg, w wielu bitwach i oblężeniach dają skuteczny opór Zakonowi Krzyżackiemu. Gdy trzeba Litewskie zagony nie wahają się przed najazdami także na terytorium Polski. Giedymin po mistrzowsku wykorzystuje chwilowe słabości sąsiadów – gdy Złota Orda łupi Księstwo Moskiewskie – Litwini wyrywają kolejne tereny z władztwa osłabionego, wschodniego sąsiada. Gdy Złota Orda sama pogrąża się w kłopotach wewnętrznych, rycerstwo Litewskie natychmiast rusza na południe i zajmuje tereny dzisiejszej Białorusi i Ukrainy – włącznie z Kijowem. Za Giedymina Litwa rozciąga się niemal „od morza do morza” i jest pod względem terytorium 2-3 krotnie większa od Polski.

Giedymin umiera w 1341 roku a wielkie terytorium zostaje podzielone pomiędzy jego siedmiu synów. To typowe w tamtych czasach rozwiązanie, które jednak zawsze prowadzi do wewnętrznego osłabienia. Po klęsce Litwinów w bitwie z Krzyżakami pod Strawą w 1348 roku jeden z synów Giedymina – książę Kiejstut – zawiązuje sojusz z Polską i Węgrami skierowany przeciwko rycerzom z czarnymi krzyżami. Na tronie Polski zasiada wtedy jeden z największych i najsprawniejszych władców w historii naszego kraju – Kazimierz Wielki. Niestety ten wielki przywódca nie posiada potomków i wiadomo już, że wraz z jego śmiercią wygaśnie w Polsce Dynastia Piastów. Węgrami rządzi natomiast Ludwik Węgierski, którzy na mocy układów zapewnia sobie tron Polski po śmierci Kazimierza Wielkiego. Krystalizuje się więc szansa na wielki sojusz będących wtedy europejskimi potęgami Węgier, Polski i Litwy. Ceną, którą mają za ten układ zapłacić Litwini, jest przyjęcie przez ich wciąż pogański kraj chrześcijaństwa.

Jednak Kiejstut, dziedzicząc po swym ojcu Giedyminie polityczne wyrachowanie, wciąż lawiruje. Wywraca do góry nogami stół negocjacyjny i wraca na Litwę. Tam buduje na jeziorze Galwe zamek Nowe Troki do którego przenosi stolicę swojego władztwa. Szansa na niezwykły mocarstwowy sojusz upada na kilkadziesiąt lat. Pomiędzy Polską a Litwą przychodzi czas wypraw wojennych podczas których Litwini łupią nawet serce naszego kraju – Małopolskę, Tarnów oraz opactwo Świętokrzyskie na Łysej Górze. Tysiące mieszkańców dostają się w niewolę i wędrują w powrozach na Litwę by zasiedlać i karczować tamtejsze puszcze.

Wkrótce okazuje się jednak, że Kiejstut przelicytował. Na Litwie wciąż otoczonej wrogami pomiędzy spadkobiercami Giedymina wybucha w końcu wojna domowa. Wychodzi z niej zwycięsko jeden z wielu wnuków Giedymina, zaledwie dwudziestokilkuletni Jagiełło. Niedługo później Kiejstut umiera na zamku w Trokach, a młody Jagiełło by podkreślić przywiązanie do rodzimej tradycji oraz swoją przywódczą rolę wyprawia mu wspaniały, pogański pogrzeb. Zwycięstwo Jagiełły nie jest jednak pełne: pod ochronę do Krzyżaków udaje się uciec synowi Kiejstuta – Witoldowi.

Wkrótce Witold wraz z Krzyżakami odbija Zamek w Trokach...

Dalszy ciąg przeczytacie na moim blogu - https://40latidopiachu.pl/2021/05/28/...