Крис Роман на юбилее Небополитики: стихотворение Если тебя больше не будет...

Описание: Крис Роман на юбилее 20 лет Небополитики 1 мая: стихотворение Если тебя больше не будет...

Я не могу представить, что тебя больше не будет
Я также не могу представить, что ты будешь другой

Ты была, ты есть и ты будешь!
Я пытаюсь убежать от тоски,
Она преследует меня,
Только у тебя я нахожу утешение.
Я тебе бесконечно благодарен за то время, что я провел с тобой.

Я не могу представить себе,
Что тебя больше не будет.
Кто поддержит мои руки,
Чтобы научиться ходить,
Кто меня научит бежать?

Благословенна ты больше всех стран!
Ты плод божьих рук,
Ты моя единственная надежда!
Ты моя святая матушка Россия!

Я не могу представить, что тебя больше не будет!
Если ты умрешь, я тоже умру.
Ты научила меня видеть свет во всей этой темноте.

Почему я так часто далеко от тебя?
Тоска разъедает меня.
Как я стремлюсь к тебе,
Как я люблю тебя!

Жестокие силы хотят изгнать Бога от тебя,
Но твоя любовь глубоко в сердцах твоих детей.
Иногда Солнце спрятано сумрачными облаками,
Но сквозь все тёмные времена
Оно продолжает отдавать своё тепло.

Я не могу представить себе, что тебя больше не будет!
На каких полях я смогу танцевать, выплёскивать свою радость?
Какая земля примет мои слезы?

Есть всего одна страна, где может стоять мой дом.
Есть всего одна страна, где я дома.
Мой дом это ты
Россия…


Оригинал стихотворения на родном языке

Als jij er niet meer zou zijn …

Ik kan me niet voorstellen
dat jij er niet meer zou zijn.
Ik kan me zelfs niet voorstellen
dat je anders zou zijn.

Je was, je bent en je zal zijn. Ik tracht het verdriet te ontvluchten.
Het blijft me achtervolgen.
Alleen bij jou vindt ik troost.
Ik ben je eeuwig dankbaar
voor de tijd die ik bij jou mag doorbrengen.

Ik kan me niet voorstellen
dat jij er niet meer zou zijn.
Wie zal dan mijn hand vasthouden
om te leren stappen?
Wie zal me dan leren lopen?

Gezegend zijt gij boven alle landen.
Gij zijt de vrucht die komt uit de schoot van de Goden.
Gij zijt mijn enige hoop.
Gij zijt mijn Heilig Moedertje Rusland.

Ik kan me niet voorstellen
dat jij er niet meer zou zijn.
Als jij dood bent,
dan ben ik ook dood.
Jij leerde me het Licht zien in al die Duisternis.

Waarom moet ik me zo dikwijls
zo ver van jou bevinden?
De heimwee verscheurt me.
Wat tracht ik naar je…
Wat hou ik van je…

Gruwelijke Krachten willen God uit jou wegbannen.
Maar jouw Liefde zit diep in de harten van jouw kinderen.
Soms wordt de zon versluierd door grauwe wolkenvelden.
Maar toch blijft ze ons doorheen
alle donkere tijden haar warmte geven.

Ik kan me niet voorstellen dat jij er niet meer zou zijn.
Op welke velden zou ik dan kunnen dansen om mijn vreugde te uiten?
Welke aarde zou dan mijn tranen opvangen?

Er is maar één land waar mijn huis kan staan.
Er is maar één land waar ik thuis ben.
Mijn thuis, dat ben jij,
Rusland…


Источник: репортаж о юбилее Небополитики:
https://trueinform.ru/modules.php?nam...