خدایا چرا مرا تنها گذاشتی ؟

Описание: مزمور ۲۲


ای خدای من، ای خدای من، چرا مرا واگذاشتی و از نجات من و سخنانم دوری ؟ ای خدای من ، همه روز فریاد بر می کشم و اجابتم نمی کنی؛ همه شب نیز ، و مرا خاموشی نیست !
اما تو قدوسی، ای که بر سرودهای ستایشی اسرائیل جلوس فرموده ای. بر تو پدران ما توکل کردند آری، بر تو توکل کردند و ایشان را رهایی بخشیدی . نزد تو فریاد برآوردندو خلاصی یافتند؛ بر تو توکل کردند و شرمنده نگشتند . اما من کِرمی بیش نیستم و انسانی نِی! عار آدمیان و تحقیر شده قوم! هر که بر من می نگرد ریشخندم می کند؛ دهان کج می کنند و سر جنبانیده، میگویند: بر خدا توکل دارد! پس بگذارید او خلاصی اش دهد ! اگر به او رغبت دارد، رهاییش بخشد! اما تو مرا از شکم مادر بیرون آوردی، و از شیرخوارگی اطمینانم بخشیدی! از تولد بر تو افکنده شدم؛ از شکم مادرم، خدای من تویی . از من دور مباش، زیرا که تنگی نزدیک است و کسی نیست که یاری کند . گاوان نرِ بسیاردور مرا گرفته اند، گاوان تنومندِ باشان احاطه ام کرده اند . دهان خویش به فراخی بر من گشوده اند، چون شیران درندهٔ غران . همچون آب ریخته می شوم، و استخوانهایم جملگی از هم گسیخته است . دل من چون موم در اندرونم گداخته شده است . قوتم چون تکه سفالی ، خشکیده است؛ و زبانم به کامم چشبیده! مرا برخاک مرگ نشانده ای . سگان مرا احاطه کرده اند ؛ دستهٔ اوباش گِردَم حلقه زده اند؛ دست و پاهایم را سوراخ کرده اند! می توانم همه استخوانهایم را بشمارم. آنان خیره بر چشم بر من دوخته اند . جامه هایم را میان خود تقسیم کرده اند و بر تن پوش من قرعه افکنده اند
اما تو ای خداوند از من دور مباش! ای قوّت من، به یاری ام بشتاب! جان مرا از شمشیر برهان و زندگی مرا از چنگ سگان! مرا از دهان شیر نجات بخش، ای که از میان شاخهای گاوان وحشی مرا اجابت کرده ای . نام تو را به برادرانم اعلام خواهم کرد و در میان جماعت تورا خواهم ستود . ای ترسندگان خداوند، او را بستایید! ای همه نسل اسرائیل، از هیبت او بترسید! زیرا او مظلومیت مظلوم و را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود را از او نپوشانیده است؛ بلکه فریاد کمک را شنیده است .
ستایش من در جماعت بزرگ از توست. نذرهای خود را در حضور ترسندگانت ادا خواهم کرد . مسکینان غذا خورده سیر خواهند شد؛ و جویندگان خداوند او را خواهند ستود . دل های شما تا ابد زنده بماند ! همه کران های زمین بیاد آورده، نزد خداوند باز خواهند گشت. همه طوایف قوم ها در حضور اوپرستش خواهند نمود . زیرا که پادشاهی از آن خداوند است؛ اوست که بر قوم ها فرمان می راند . همه قوی بُنیِگانِ زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد ؛ و آنان که به خاک فرو می روند، جملگی در حضورش زانو خواهند زد ، حتی آن که نمیتوانند خویشتن را زنده نگاه دارد . آیندگان در خدمت او خواهند بود؛ و به نسلهای بعد در باره خداوند خبر خواهند داد . و آنان به قومی که در آستانه تولدند عدالت او را اعلام خواهند کرد، و خواهند گفت که او این را کرده است .