Liefde èn Rede - Etienne Vermeersch vs brutale vraagsteller – debat Universiteit Gent

Описание: #etiennevermeersch #spinoza #universiteit – LIEFDE èn REDE: prof Etienne Vermeersch vs brutale vraagsteller: 0:00 Vraagsteller: 'Hoe kunnen we de mensen samenbrengen: ik zou niet met de rede maar met de liefde antwoorden' + beschuldiging aan Vermeersch als sterkhouder van de vele suïcides in België. - 00:42 Waardig antwoord van Vermeersch! - 3:34: knipoog vraagsteller + irritatie. –– Etienne Vermeersch, de meest invloedrijke intellectueel, bio-ethicus en atheïst uit België van de laatste dertig jaar. Vanaf 1953 trad hij in in de jezuïetenorde, waar hij klassieke filologie en theologie studeerde (voorheen ook wiskunde). In dec 1958 trad hij uit de orde. In het voorjaar 1959 legde hij zijn examen voor de 2e kan Klassieke Filologie af voor de Centrale Examencommissie. Vanaf okt 1959 studeerde hij aan de UGent. Hij voltooide in het eerste academiejaar twee jaar wijsbegeerte tegelijk, alsook de tweede licentie Klassieke Filologie (Grieks-Latijn). Einde dat eerste jaar stelde hij vast dat hij volstrekt ongelovig geworden was. Tijdens de 1e en 2e lic Wijsbegeerte doceerde hij al enkele cursussen van Leo Apostel. Vermeersch behaalde zijn doctoraat wijsbegeerte in 1965. In 1967 werd hij hoogleraar.

Hij was eveneens bio-ethicus, logicus en wetenschapsfilosoof, milieufilosoof, wijsgerig antropoloog, en godsdiensthistoricus. Prof Etienne Vermeersch wordt, samen met zijn goede vriend Prof Hugo Van den Enden, beschouwd als de vader van de abortus- en euthanasiewetten in België.

Dit slotstuk is een van de acht delen uit een gespreksavond met Prof Dirk Verhofstadt die u hier kunt bekijken. Opgenomen in het legendarische Auditorium E van de Universiteit Gent, waar Vermeersch 30 jaar lang 'Historisch overzicht van de Wijsbegeerte' doceerde aan tienduizenden studenten.

Een greep uit zijn intellectuele heritage: zie de link naar zijn websites bovenaan deze You Tube.

Multicam-regie: Benny Vandendriessche - Producent opname: Tom Schoepen, 2011.