Ещё один шедевр от Энди Кистера

Описание: Перевод

Когда солнце садится за горы,
и небо медленно движется вперед,
я слышу твое имя на ветру:
Армения, где наш дом.
Камни старые, сердце молодое,
Каждая улица хранит воспоминание.
Как бы далеко я ни уходил,
ты со мной, я ношу тебя в себе.
Когда мир становится слишком шумным,
ты успокаиваешь меня.
В моей крови, в моей груди,
ты сила, которая не дает мне стоять.
Армения, о Армения,
ты мое сердце, ты моя жизнь.
Твои цвета горят глубоко во мне,
я никогда тебя не забуду.
Армения, о Армения,
твоя душа дает мне силу.
Твой народ подобен огню,
он освещает каждую ночь.
В твоих городах, в твоем свете,
человек забывает боль,
учится стоять и ходить,
с гордым взглядом, высоко подняв голову.
Дети смеются, их глаза ясны,
семья чувствует себя как дома.

Голос, что там поёт,
Звучит как надежда, которая никогда не рушится.
Когда я падаю, ты поднимаешь меня.
Ты — мой путь, ты — моя крыша,
Ты не просто страна,
Ты — часть меня.
О, мы снова встаём,
Мы никогда не сдаёмся.
За матерей, за отцов,
За детей нашего времени.
Армения, Армения,
Твоё сердце бьётся вечно.
Армения, о Армения,
Я несу тебя высоко, я несу тебя далеко,
Как песня в моей душе,
Навсегда, на все времена.
Армения, о Армения,
Твоё имя звучит как музыка.
Куда бы я ни пошёл,
я возвращаюсь, я всегда возвращаюсь к тебе.


ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ.
Երբ արևը կանգնում է լեռների վրա
և երկինքը դանդաղ առաջ է շարժվում,
քամու մեջ քո անունն եմ լսում՝
Հայաստան, որտեղ մեր տունն է։
Քարերը հին են, սիրտը՝ երիտասարդ,
յուրաքանչյուր փողոց հիշողություն է կրում։
Որքան էլ հեռու գնամ՝
դու ինձ հետ ես, քեզ իմ մեջ եմ տանում։
Երբ աշխարհը չափազանց աղմկոտ է դառնում,
դու ես այն, ինչը ինձ հանգստացնում է։
Իմ արյան մեջ, իմ կրծքում
դու այն ուժն ես, որ ինձ պահում է կանգուն։
Հայաստան, օ՜ Հայաստան,
դու իմ սիրտն ես, դու իմ կյանքն ես։
Քո գույները խորն են վառվում իմ մեջ,
ես երբեք քեզ չեմ մոռանա։
Հայաստան, օ՜ Հայաստան,
քո հոգին ինձ ուժ է տալիս։
Քո մարդիկ կրակի նման են,
նրանք լուսավորում են ամեն գիշեր։
Քո քաղաքներում, քո լույսի մեջ
մարդը մոռանում է ցավը,
սովորում է կանգնել ու քայլել
հպարտ հայացքով, գլուխը՝ բարձր։
Երեխաները ծիծաղում են, աչքերը մաքուր են,
ընտանիքը իրեն զգում է ինչպես տանը։
Այն ձայնը, որ այնտեղ երգում է,
հնչում է որպես հույս, որ երբեք չի կոտրվում։
Երբ ես ընկնում եմ, դու ինձ բարձրացնում ես։
Դու իմ ճանապարհն ես, դու իմ տանիքն ես,
դու պարզապես երկիր չես,
դու իմ մի մասն ես։
Օօօ, մենք նորից կանգնում ենք,
մենք երբեք չենք հանձնվում։
Մայրերի համար, հայրերի համար,
մեր ժամանակների երեխաների համար։
Հայաստան, Հայաստան,
քո սիրտը բաբախում է հավերժության համար։
Հայաստան, օ՜ Հայաստան,
քեզ բարձր եմ տանում, քեզ հեռու եմ տանում,
ինչպես երգ իմ հոգու մեջ՝
հավերժ, բոլոր ժամանակների համար։
Հայաստան, օ՜ Հայաստան,
քո անունը հնչում է ինչպես երաժշտություն։
Որտեղ էլ գնամ՝
ես վերադառնում եմ, ես միշտ վերադառնում եմ քեզ։