Velinin Duası Yanlışlıkla Köpeğe İsabet Ederse Ne Olur? (Münir Derman (k.s.))

Описание: İslam mâneviyatında insan hayatının her dönemi ayrı bir hikmet taşır. Çocukluk, gençlik ve ihtiyarlık… Her biri Allah’ın yaratılışındaki ince sırların tecellisidir. Tasavvuf büyükleri özellikle ihtiyarlık dönemini, insanın yaradılışının hakikatine yaklaşma çağı olarak görmüşlerdir.

Büyük alimler şöyle demiştir:
İhtiyarlık, insanın yaratılışın aslına dönmeye namzet olduğu zamandır.

Çocuk ile ihtiyar arasında dikkat çekici bir benzerlik vardır. İkisi de zaaf içindedir. Çocuk kuvvetsizdir, ihtiyar da kuvvetsizdir. Çocuk yürümeyi yeni öğrenir, ihtiyar tekrar yavaş yürür. Çocuk unutkandır, ihtiyar da unutkan olabilir. Fakat aradaki fark, tecrübedir ve hikmettir.

Bu yüzden İslam tarihinde peygamberlik vazifesinin çoğu zaman kırk yaşından sonra verilmiş olması büyük bir hikmet taşır.

Kur’ân-ı Kerîm’de Cenâb-ı Allah şöyle buyurur:

“Nihayet insan olgunluk çağına erişip kırk yaşına ulaştığında şöyle der: Rabbim! Bana verdiğin nimetlere şükretmemi nasip et.”
(Ahkaf Suresi 15)

Kırk yaş insanın hem bedenen hem aklen olgunlaştığı dönemdir. İşte bu sebeple birçok peygamber bu yaştan sonra ilahi vazife ile şereflenmiştir.

Tasavvuf büyükleri yaş ilerledikçe insanın ketum, ağırbaşlı ve hikmet sahibi olması gerektiğini söylemişlerdir. Gençlik çoğu zaman konuşmayı sever, fakat hikmet sahipleri az konuşur.

📜 Hz. Ali Radıyallahu Anh şöyle buyurur:

“İnsan dilinin altında gizlidir.”

Yani insanın değeri çok konuşmasıyla değil, sözünün hikmetiyle anlaşılır.

İslam’da rızık meselesi de çoğu zaman insanların düşündüğü gibi değildir. Rızık sadece çoklukla ölçülmez; bereketle ölçülür.

Kur’ân-ı Kerîm’de Cenâb-ı Allah şöyle buyurur:

“Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah’a ait olmasın.”
(Hud Suresi 6)

Tasavvuf ehli bu ayeti şöyle açıklamıştır: Rızık bazen çok görünür fakat bereketsizdir; bazen az görünür fakat bereketlidir.

Büyük veliler bu yüzden rızkın hakikatinin gözle değil kalple anlaşılacağını söylemişlerdir.

Tasavvuf literatüründe önemli kavramlardan biri de velâyet makamıdır. “Velî” kelimesi Allah’ın isimlerinden biri olan El-Veliyy isminden gelir. Kur’ân’da şöyle buyrulur:

“Allah iman edenlerin velisidir.”
(Bakara Suresi 257)

Velî kelimesi Allah’a yakın olan, Allah’ın dostluğunu kazanmış kimse anlamına gelir.

Tasavvuf alimleri peygamberlerin insanlara yolu gösteren birer ışık gibi gelip geçtiklerini anlatmışlardır. Peygamberler insanlara hakikati bildirir, yolu gösterir ve ardından insanlar o yol üzerinde yürürler.

Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vesellem şöyle buyurmuştur:

“Âlimler peygamberlerin varisleridir.”
(Tirmizî)

Bu sebeple İslam tarihinde veliler ve alimler insanların kalplerini uyandıran rehberler olmuşlardır.

Tasavvuf büyükleri velilerin çoğu zaman gizli yaşadıklarını söylemiştir. Çünkü Allah dostları kendilerini göstermekten hoşlanmazlar.

📜 Abdülkadir Geylânî Hazretleri şöyle buyurur:

“Allah dostları kalabalık içinde gizlenmiş hazineler gibidir.”

Maneviyat ehli insanlar bazen öyle ibretli hadiseler anlatmışlardır ki insanın kalbini derinden etkiler. Bunlar menkıbe olarak nesilden nesile aktarılmıştır.

İslam tarihinde anlatılan bu menkıbeler insanlara Allah’ın kudretini hatırlatmak içindir. Çünkü Allah’ın kudreti sınırsızdır.

Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulur:

“Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.”
(Bakara Suresi 20)

Tasavvuf ehli bu ayeti şöyle açıklar: Allah dilerse bir kalbi bir anda değiştirir, dilerse bir insanın hayatını bir anda nurlandırır.

Bu yüzden velilerin nazarının, duasının ve Allah’a yakınlığının insanlara büyük etkileri olabileceği anlatılmıştır.

Fakat velilerin asıl amacı keramet göstermek değildir. Onların amacı insanlara Allah’ı hatırlatmaktır.

İslam büyükleri bu yüzden sürekli şu nasihati yapmıştır:

Kalbinizi temizleyin, gözlerinizi hakikate açın ve Allah’ın dostlarını küçümsemeyin.

Allah bizleri hakikati anlayan, kalbi uyanık ve Allah dostlarını seven kullarından eylesin.

🤲 Rabbim kalplerimizi imanla, gönüllerimizi hikmetle ve hayatımızı bereketle doldursun.