381. Wieczór Prawie Autorski - Pieśni Północy

Описание: Angielska wersja:

At the edge of the world where the snow never melts
We stopped at the rise of the day
Golden light from a white silent hill
Was finding its way

You stood in the frost, breathing slowly
Like someone who finally knows
That some distant dream from a childhood
Had quietly come home

Where the sun comes home in the morning
Where the cold turns into gold
There are moments the heart recognizes
Before they are told

Where the fear falls silent between us
Where no words need to be shown
You look at me in the stillness
And I know

I once walked alone toward the sunset
Small as a flicker of flame
Through shadows that whispered of monsters
Still calling my name

They turned me back from the darkness
Said I was too young to roam
But somewhere beyond that horizon
The light made its home

Where the sun comes home in the morning
Where the frost kisses skin
There are journeys we start as children
And finish within

Where the road feels lighter together
Where wandering souls are shown
You look at me without speaking
And I know

Some are born with a hunger for distance
With horizons under their skin
And when two restless hearts meet
They don’t ask where they’ve been

Where the sun comes home in the morning
Where the long night finally goes
There are stories the soul has been keeping
That suddenly show

Where the past and the present fall silent
Where the lost are no longer alone
You whisper my name in the sunrise

I knowll
**********************

Polska Wersja:
GDZIE SŁONECZKO MA ŁÓŻECZKO
(Pieśń Północy
Ah —
Ah —
Ah —


Śnieg.
Mróz.
Świt.

Śnieg.
Mróz.
Świt.

Na krańcu ziemi
Stoję.

Na krańcu ziemi
Czekam.

Tam…
Tam, gdzie światło śpi.

Tam…
Tam, gdzie ogień śni.


Tam, gdzie słoneczko ma łóżeczko
Tam, gdzie słoneczko ma łóżeczko

Tam, gdzie mróz dotyka twarz
Tam, gdzie mróz dotyka twarz

Oddychaj.
Oddychaj.

Szłam.
Szłam za światłem.

Mała.
Mała jak świt.

Ciemność rosła.
Serce rosło.

Szłam.

Wiem.
Wiem.

Droga w nas.
Ogień pod lodem.

Droga w nas.
Ogień pod lodem.

Tam, gdzie słoneczko ma łóżeczko
Tam, gdzie noc układa się spać

Tam, gdzie ślady w śniegu
Zostają

Zostają

Zostają

Nie bój się światła.
Nie bój się mrozu.

Idź.
Idź.

Tam, gdzie słoneczko ma łóżeczko
Tam…

Tam…”

Wiem.