09. Εσωτερικής Κατανάλωσης | Phonotribe

Описание: cortes & k_os / 2014
full album playlist    • 01. Ένα τέτοιο πράγμα | Phonotribe  
free download at http://phonotribeproject.bandcamp.com/

Κι έτσι απλά χωρίς πολλά πολλά στο λέω καθαρά
ότι αντάλλαξα τα πάντα για το τίποτα
μα κράτησα καβάτζα κάτι ψιλά
ώστε στα δύσκολα να μη χρειαστεί να βγούμε στα αζήτητα
κεφάλια χαμηλά κοιτάνε τα πόδια
τόσα ρολόγια σταματήσανε να γυρνάνε στα ζόρια
στεναχώρια για τα λίγα εκείνα αγόρια
που πιστέψαν όσα λόγια βγήκανε από τα δόντια
σου
σουρο και σέρνεις το χορό αποχωρώ από το χώρο
όσο βρίσκω το δώρο θα σου το φέρνω
αποφεύγω να περνάω από το κέντρο τελευταία
γιατί ο κολλητός κρεμάστηκες απ'το δέντρο
και δε θέλω να θυμάμαι
φοβάμαι να βλέπω όσα προσεγγίζουν τον εαυτό μου με το φαίνεσθαι
κι όσοι δε ντρέπεστε είναι που δεν πήρατε στα σοβαρά
τα λόγια εκείνου που πρώτος απ'όλους έπεσε
προχθές το βράδυ αντίκρισα το θεό
και μου είπε πως βλέπω πράγματα συχνά που δεν υπάρχουν
αφού το είπε ο θεός θα έχει δίκιο
αλλά αφού δεν υπάρχει, οι άλλοι πως να με καταλάβουν;
Όσοι το ψάχνανε χρόνια κάπου το χάσανε
κι όσοι το ξαναβρήκανε, κάποτε το ανταλλάξανε
κι όσοι σταμάτησαν να ψάχνουνε ξεχάσανε τί θέλησαν
κι απλά επέλεξαν το να γεράσουνε.

Κι εγώ απλά να πεθαίνω στα ίδια σκαλιά κάθε βράδυ
γουλιά γουλιά το σκοτάδι
και μια αγκαλιά που με χλευάζει
αρπάζει απ'τα μαλλιά ό,τι απέμεινε
τσιγάρα κι αντικαταθλιπτικά.
Τί κι αν φαγώθηκαν τα χρόνια στους γιατρούς
εγώ για σένα γράφω
κι αν δεν μ'ακούς
δε με πειράζει, δε θα κλάψω
σ'ευχαριστώ που υπήρξες ανάμεσα στους πολλούς
κι έτσι ο νους με ανάγκασε κάτι να γράψω.

Όπως γεννιόμαστε πεθαίνουμε χωρίς να το θέλουμε
κι επιμένουμε να μένουμε απρόσωποι
μέσα στο πλήθος που ίσως μοιάζουμε ανόητοι
κι όμως δε φταίμε εμείς, φταίει που δεν καταλαβαίνουμε
πως ζούμε την εποχή που οι πλούσιοι εξεγείρονται
για να μη χάσουν βίλες, πισίνες κι εξοχικά
γι'αυτό μη νιώθεις περήφανος που είσαι άρρωστος
δεν είσαι σπάνιος – είσαι δείγμα στα ποσοστά.
Παίζουν χημείες στην πλατεία χημείου
κι όσους δε μάθανε κολύμπι τους πνίγουν τα συντριβάνια
δεκαπεντάχρονα στη γύρα με γκάνια
μα είναι άλλο τα κωλόπαιδα και άλλο τα τσογλάνια
μη μπερδεύεσαι
από το πάτωμα κρέμεσαι
και τα πόδια σου αγγίζουν το ταβάνι ίσα-ίσα
βγαίνω στο δρόμο κατακόρυφα και περπατώ
τα χέρια μου αφήνουν σημάδια πάνω στην πίσσα.
Όταν διψάω καταπίνω μελάνι
και γράφω στίχους μέσα στο στομάχι μου
τα λάθη μου γίναν τραγούδια
από τις στάχτες μου λουλούδια
αφού είναι λίπασμα
λάθος το μοίρασμα στα παλούκια.
Όπως γεμίζουν τα τασάκια, αδειάζουνε τα μπουκάλια
γεμίζουν οι σελίδες, αδειάζουνε τα μυαλά
προσπαθώ να σε πείσω όλα καλά
όμως ακόμα μέσα στο κεφάλι μου όλα είναι χάλια.