Ότι δεν είπα ποτέ

Описание: Στοίχοι: Κωνσταντίνος Κοτσιφός

Στοίχοι:

Μάνα
Θυμάσαι
Που γύρναγα αργά
Δεν μίλαγα πολύ
Έκλεινα πόρτες
Και νόμιζα πως δε με βλέπεις εκεί
Όμως στεκόσουν
Στην άκρη του καναπέ
Μ’ ένα “πώς ήσουν παιδί;”
Κι εγώ θυμωμένος
Μα μέσα μου πάντα ζητούσα εσένα να βρω ξανά

Πατέρα
Φοβόμουν
Που σ’ έβλεπα σκληρό
Να λες “έτσι είναι η ζωή”
Όμως τις νύχτες
Σε άκουγα μόνος να πνίγεις ένα “συγγνώμη” στη σιωπή
Έφευγα πρώτος
Για να μη δω πως τρέμει λίγο το χέρι στο κλειδί
Κι είπα “μεγάλωσα”
Μα ακόμα παιδί σου γυρνάω όταν όλα καίνε μαζί

Κι όσα δε μπόρεσα να πω
Στεγνώνουν στο λαιμό
Μα τώρα ήρθε η ώρα
Να γίνουν φως
Να γίνουν φως

Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Σας το φωνάζω τώρα
Σ’ αγαπώ
Μ’ ακούς;
Πιο δυνατά κι απ’ τη φθορά των χρόνων
Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Γίνεται σώμα
Γίνονται δάκρυα στο μάγουλό σας
Εσείς είστε ο λόγος
Που αντέχω
Που στέκομαι ακόμα (ωωω)

Μάνα
Τα χέρια σου
Γραμμές από πιάτα
Δουλειές και μικρά θαύματα κρυφά
Έκοβες πρώτα
Απ’ το δικό σου πιάτο “να χορτάσει το παιδί καλά”
Πατέρα
Θυμάμαι
Να με μαθαίνεις να πέφτω και πάλι να σηκωθώ
Κι όταν τα χάνω
Ακούω τη φωνή σου “μην τα παρατάς
Είμαι εδώ”

Τώρα που τρέχει ο καιρός
Και ασπρίζει ο ουρανός
Θέλω να με πιστέψετε
Πως δε σας άφησα
Ποτέ δεν έφυγα αλλού

Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Σας το φωνάζω τώρα
Σ’ αγαπώ
Μ’ ακούς;
Πιο δυνατά κι απ’ τη φθορά των χρόνων
Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Γίνεται σώμα
Γίνονται δάκρυα στο μάγουλό σας
Εσείς είστε ο λόγος
Που βρίσκω κουράγιο
Που λέω “θα μπορώ”

Αν γύριζε ο χρόνος (αν γύριζε ο χρόνος)
Θα έμενα λίγο ακόμη στο σαλόνι αυτό
Να πιω έναν καφέ μαζί σας
Να σας χαϊδέψω τα μαλλιά
Να πω “μην φοβάστε
Εδώ”
Κι όταν μια μέρα
Δε θα μπορώ να σταθώ
Να θυμάστε μονάχα αυτό

Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Ήταν γιατί πονούσα
Μα απόψε νικώ
Τον εγωισμό που με κρατούσε κλειστό
Ό
Τι δεν είπα ποτέ
Τώρα το παίρνει η φωνή
Ανεβαίνει στο κενό
Μάνα και πατέρα
Σας αγαπώ
Σας αγαπώ (ωωω)
Σας αγαπώ… (πολύ)