Camran - Böyüklər üçün nağıl

Описание: Söz : Camran
Mus : AI

Gözlərimi açdım səhər,
Baxdım ağappaqdır şəhər,
Hamı harasa tələsir,
Mən isə hələ də tənbələm.
İsti otaq, isti yorğan,
Əlimdə isti bir fincan,
Gözlərimi zilləyirəm,
Mən yenə Televizora.

Orda gedir cizgi filmi,
Hər kadr necə şirindir,
Bir gözümlə ona baxır
Bir gözümlə yatıram mən...
Anam düzüb süfrəmizi,
Çağırır yeməyə bizi,
Şirinçayla isti çörək,
Və başqa nələr var nələr...
Yeyib-içib gülüşürük,
Sonra həyətə düşürük,
Qıp - qırmızı yanaqlarla,
Qardan adamlar düzürük...
Küçələrə...

Birdən telefonum çalır,
Zəngli saat, 10-a qalır.
Tez yuxudan oyanıram,
Artıq otuz yaşındayam...
Ərinirəm oyanmağa,
Heç yuxudan doyammıram,
Televizor qurlu deyil,
Baxmağa da maraq yoxdur.
Əl-üzümü yuyan kimi,
Mətbəxdəyəm, piyan kimi,
Soyuq bir çay masadadır,
İçdiyim çay, nəsə dadır.
Masa yenə eyni, masa,
Çay və çörək, eyni qalır,
Əskik qalır, nəsə mənə,
Əvvəlki tək nəşə dadmır.
Liftə minir, düşüb aşağı,
Gözləyirəm həmin uşağı,
Qarşılasın məni qarla,
Gəl oynayaq, həyəcanla,
Qışqırsın boş küçədə,
Versin səsi əks-səda,
Axı bunlar çox sadədir,
Gözəldir və deyil baha.
Gəzə-gəzə getdiyimiz,
Məktəb yerini iş-güc alıb,
Bədən daha yorğun olub,
Ruhumuz niyə qocalıb?
Bunları düşünüb biraz,
Küçədəki yumşaq, bəyaz
Qar üstünə atıb özümü,
Sakitləşdim yavaş-yavaş...
İş yerimdən zəng gəlirdi,
Qoymadım heç birinə məhəl,
Robotlaşmış ruhum gedib,
Gəlmiş uşaq ruhlu dəcəl...
Soyuq yerdə uzanarkən,
Səma necə sonsuz idi,
Sanki birdən ayılmışdım,
Yalanlarla fırlanan bir,
Sistem bizi alışdırmış...
Hər yaşa bir qəlib qoşmuş,
Artan yaşlar yarışdırmış,
Mənliyimi ətrafımla,
Hər yaşımda uşağam mən,
Ruhum bunu qarışdırmış....