Astarot - Airiños Airiños Aires

Описание: Sen ela vivir non podo, non podo vivir sen ela
que a onde queira que vaia, cobreme unha sombra espesa
cobreme unha espesa nube, tal preñada de tormentas
tal desoira preñada, que a miña vida envenena.

Levaime, levaime airiños, como unha folliña seca
que seco tamen me puso, a callentura que queima
ai se non me levades pronto, airiños da miña terra
se non me levais airiños, quizais xa non me coñezan.

Levaime, levaime airiños, levaime a onde me espera
unha nai que por min chora, un pai que sen min non aventa
un irman por quen daria, a sangue das miñas venas
un amorciño que en alma, a vida lle prometera.

Se pronto non me levades, ai morrerei de tristeza
solo nunha terra extraña onde o extraño me alumea
onde todo canto miro, todo me di extranxeiro
ai miña probe casiña, ai meu puchiño vermello.

Non permitais que aquí morra, airiños da miña terra
ainda penso que de morto, ei de suspirar por ela
ainda penso airiños aires, que despois de morto sea
pases polo campo santo, onde enterrado me teñan.

Pases na calada noite ruxindo, entre as follas secas
o murmuxar dos medosos, atrás tantas calaveras
ainda despois de mortiño, airiños da miña terra
eivos de verrar airiños, airiños levarme a ela.