علی گویم علی جویم- درویش امیر حیاتی

Описание: استاد امیر حیاتی
متولد 1300 درصحنه و فرزند علی قلی حیاتی است.ایشان یکی از پرآوازه ترین نوازندگان تنبور و یکی از نامدارترین مداحان حضرت علی است.نواختن تنبور را از 12 سالگی نزد پدرخودآغاز نمود و سپس در خدمت سید نصرالدین جیحون آبادی مدت چندین سال به تکمیل آموخته های خود پرداخت.شخصیت او در عین سادگی،آمیزه ای از عشق و شور و جنون است و همین ویژگی ها باعث تفاوت عمده ی شیوه ی او در نواختن تنبور و خواندن آواز،در مقایسه با دیگراستادان تنبور شده است.
همین شوریدگی بود که باعث شد در جوانی 14 مرتبه به زیارت نجف اشرف برود.خاطرات او از این دوران بس شگفت و به یادماندنی است.پس از این دوران،بنا به تقاضای دوستانش به تهران آمد و اکنون ده ها سال است که در این شهر اقامت گزیده است.او با وجود اقامت طولانی در تهران و دوری از مراکز اصلی رواج موسیقی و مقام های تنبور،توانسته است نه تنها ارتباط عمیق خود را با موسیقی و مقام های زادگاهش حفظ نماید،بلکه بر بستر ذوق،ظرافت و شوریدگی خویش،شیوه ای منحصر به فرد را در اجراهای مقام های باستانی و حقانی تنبور از خود به یادگار گذارد.
بسیاری از نوازندگان برجسته ی تنبور،مستقیم یا غیر مستقیم از تجارب او بهره جسته اند.در سال 1339 به دعوت مسولان وقت رادیو ایران،آهنگ ماندگار"علی گویم،علی جویم"و چند آهنگ دیگر را اجرا و ضبط نمود.پخش اجراهای ایشان از رادیو،عامل مهمی در شناساندن تنبور به علاقه مندان خارج از منطقه ی کرمانشاهان بود.
شیوه ی نوازندگی و خوانندگی امیر حیاتی تا حد زیادی با استادان دیگر تنبور متفاوت است.وی شیوه و پنجه ای سحرانگیز دارد.روش"مضراب کاری"او نیز با استادان دیگر تنبور متفاوت است.زمانبندی میان جمله های موسیقی،مکث ها،تلفیق شعر و موسیقی و طمانینه ی خاصی که در اجراهای او وجود دارد،مخصوصا صدای ویژه ای که او از تنبور بیرون می آورد،از او یک استاد صاحب سبک و منحصر به فرد ساخته است.
تنبور خاص او که به "نداء الحق" موسوم است،کاسه ی طنینی به مراتب بزرگ تر از سایر تنبورها دارد.امیر حیاتی در سرودن شعرهای کردی و فارسی نیز بسیار صاحب ذوق است.
http://siyahmashgh2.blogfa.com/post-3...