Gjuha Shqipe” by Gjergj Fishta | Musical Interpretation

Описание: “Gjuha Shqipe” (The Albanian Language) is one of the most powerful poetic works by Gjergj Fishta, one of the greatest figures of Albanian literature.

This musical interpretation pays tribute to the beauty, strength, and spiritual depth of the Albanian language, celebrating national identity and cultural heritage.

Through music and poetry, this project aims to bring Fishta’s timeless words to a wider audience.

🎼 Music interpretation: [Albanian Echoes]
📖 Original poem: Gjergj Fishta

If you enjoyed this tribute, like, share, and subscribe for more cultural and musical projects.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gjuha Shqipe” – Gjergj Fishta | Interpretim Muzikor

“Gjuha Shqipe” është një nga veprat më të fuqishme poetike të Gjergj Fishtës, një ndër figurat më të mëdha të letërsisë shqiptare.

Ky interpretim muzikor është një homazh për bukurinë, forcën dhe shpirtin e gjuhës shqipe, duke nderuar identitetin dhe trashëgiminë tonë kombëtare.

🎼 Interpretimi muzikor: [Albanian Echoes]
📖 Autori i poezisë: Gjergj Fishta

Nëse ju pëlqeu ky projekt, pëlqeni, shpërndani dhe regjistrohuni për më shumë projekte muzikore. Faleminderit për mbështetjen.

Teksti:

Porsi kanga e zogut t’verës,
qi vallzon n’blerim të prillit;
porsi i ambli flladi i erës,
qi lmon gjit e drandofillit;
porsi vala e bregut t’detit,
porsi gjâma e rrfès zhgjetare,
porsi ushtima e nji tërmetit,
ngjashtu â’ gjuha e jonë shqyptare.
Ah! po; â’ e ambël fjala e sajë,
porsi gjumi m’nji kërthi,
porsi drita plot uzdajë,
porsi gazi i pamashtri;
edhè ndihet tue kumbue;
porsi fleta e Kerubinit,
ka’i bien qiellvet tue flutrue
n’t’zjarrtat valle t’amëshimit.
Pra, mallkue njai bir Shqyptari,
qi këtë gjuhë të Perëndis’,
trashigim, që na la i Pari,
trashigim s’ia len ai fmis;
edhe atij iu thaftë, po, goja,
që përbuzë këtë gjuhë hyjnore;
qi n’gjuhë t’huej, kur s’asht nevoja,
flet e t’veten e lèn mbas dore.
Në gjuhë shqype nanat tona
qi prej djepit na kanë thânun,
se asht një Zot, qi do ta dona;
njatë, qi jetën na ka dhânun;
edhe shqyp na thanë se Zoti
për shqyptarë Shqypninë e fali,
se sa t’enden stina e moti,
do ta gzojn kta djalë mbas djali.
Shqyp na vete, po pik’ mâ para,
n’agim t’jetës kur kemi shkue,
tue ndjekë flutra nëpër ara,
shqyp mâ s’pari kemi kndue:
kemi kndue, po armët besnike,
qi flakue kanë n’dorë t’shqyptarëvet,
kah kanë dekë kta për dhè të’t’Parvet.
Në këtë gjuhë edhe njai Leka,
qi’i rruzllim mbretnin s’i a, xûni,
në këtë gjuhë edhe Kastriota
u pat folë njatyne ushtrive,
qi sa t’drisë e diellit rrota,
kanë me kênë ndera e trimnive.
Pra, shqyptarë çdo fès qi t’jini,
gegë e toskë, malci e qyteta,
gjuhën t’uej kurr mos ta lini,
mos ta lini sa t’jetë jeta,
por për tê gjithmonë punoni;
pse, sa t’mbani gjuhën t’uej,
fisi juej, vendi e zakoni
kanë me u mbajtë larg kambës s’huej,
Nper gjuhë shqype bota mbarë
ka me ju njohtë se ç’fis ju kini,
ka me ju njohtë për shqyptarë;
trimi n’za, sikurse jini.
Prandaj, pra, n’e doni fisin,
mali, bregu edhe Malcija
prej njaj goje sod t’brohrisim:
Me gjuhë t’veten rrnoftë Shqypnia!