چه‌گونه براندازان خیالین به دی‌ماه خونین می‌اندیشند؟ گفتگو ی اکبر کرمی، ماهمنیر رحیمی و فرزانه ثابتی

Описание: پس از دی‌ماه خونین کجا باید ایستاد؟

در گفت‌وگو ی با ماه‌منیر رحیمی روزنامه‌نگار و فرزانه ثابتی هنرمند و مترجم که هر دو از مخالفان جمهوری اسلامی و برانداز هستند، پرسیده‌ام: سازوگارها ی براندازی در چشم‌اندازی که شما ایستاده‌اید، چیست؟ و چه‌گونه به دست‌اندازی و دست‌درازی بی‌گانه‌گان در گستره ی سیاسی در ایران می‌نگرید؟ آیا براندازی در نبود سازوکارها ی ملی و درونی باره‌ای خیالین است؟ و ریختی از براندازی خیالین؟ و از براندازی خیالین تا خواست پاره‌ای از ایرانیان از کشورها ی بی‌گانه از جمله آمریکا برای دست‌درازی به ایران چه‌ پیوندی هست؟ کسی همانند ترامپ چه‌گونه می‌تواند به ایرانیانی که در برابر علی خامنه‌ای و آوار سرکوب او ایستاده‌اند، کمک‌کند؟ آیا درمانده‌گی ایرانیان می‌تواند بر این خواست غیرملی و حتا پادملی پوششی پذیرفتنی بپوشاند؟ آیا کسانی که در تکاپوی برگفتی بر این ریخت از دست‌اندازی و دست‌درازی ی بی‌گانه‌گان هستند، حرفی از جنس زمان دارند؟ یا چنان درمانده‌اند که به خودزنی، خودآزاری و حتا خودکشی ملی می‌اندیشند و دست زده‌اند؟ رضا پهلوی در این گفتمان کجا ایستاده است؟ آیا او بخشی از این آسیب براندازی خیالین است؟ یا بیش‌تر و پیش‌تر، رضا پهلوی دست‌نشانده‌ای فرومایه است که از رنج هوادارن خود بهره می‌گیرد تا سیبی برای بی‌گانه‌گان بچیند؟

پوپلیسم گرفتار براندازی و رفتن است؛ و فرصت نمی‌کند بپرسد کجا؟ چه‌گونه و با چه هزینه‌ای؟ چه کسانی باید هزینه رفتن را بپردازند؟ و چه کسانی خواهند آمد و مزرعه ی خون را درو خواهند کرد؟ پوپلیزم حوصله، زمان و حافظه ندارد؛ گرفتار گفتمان‌ها ی تنگ وبی‌بته ی بی‌چاره‌گی و هم‌زمان ناگزیری دگرگونی‌ها ی بنیادین و تند است. هواداران این دست گفتمان‌ها نه به راه‌ها و نه به چاه‌ها نمی‌اندیشند؛ در بنیادها این جریان‌ها حتا در کله‌ها ی خود هیچ امکانی برای اندیشیدن و حساب‌وکتاب ندارند. همه چیز خیلی ساده است؛ حکومت اصلاح‌ناپذیر است؛ باید از آن گذشت؛ و تنها نیاز به یک رهبر داریم. رهبری که سرانجام و از سر ناچاری (حتا از یک چوب خشک) ساخته خواهد شد. از شوربختی ایرانیان است که ام‌روز از زور ناچاری و ناگزیری گروهی به رضا پهلوی پناه برده‌اند و او به‌آسانی می‌تواند با جان هواداران خود قمار ‌کند. پوپلیزم همانند یک کالبد گرگرفته و هیجان‌زده است که هیچ نسبتی با خردمندی و سیاست‌ورزی ندارد. پوپلیزم جامعه ی مدنی را دورمی‌زند و به میانجی‌گری مغز سرد تن‌نمی‌دهد.

آیا کسانی که رستگاری را در خیابان می‌دانند، برای جنگ در خیابان آماده‌اند؟ تراز نیروها ی خیابانی ی خود را می‌شناسند؟ امکان‌ها و ناامکان‌ها ی جنگ در خیابان را می شناسند؟ برنامه‌ای برای پیروزی دارند؟ یا ما با گروهی شیاد، نادان و فرصت‌طلب روبه‌روییم که می‌خواهند با خون جوانان و کودکان ما در خیابان سیاست‌سرایی و قمار کنند؟ آیا رضا پهلوی ازپیش بازنده ی این جنگ نالازم نبوده است؟ رضا پهلوی با سبک‌سری و بی‌برنامه‌گی در فرستادن مردم به خیابان و جنگ خیابانی آشکارا نادانی و ناتوانی ی خود را نمایان کرده است. اگر برای ایستاده‌گی در برابر این جریان فاشیستی و بی برنامه و چرندباف کوتاهی کنیم سیاهه ی هزینه‌ها هر روز بلندتر خواهد شد.

با هم‌رسانی و بازخوردها ی خود به این گفت‌وگو ادامه دهید و بخشی از جریانی باشید که راه می‌برد و نه راه برده می‌شود. از پسند (ساب‌سکرایب) این کانال که کانالی برای شنیدن صداها ی تازه است هم کوتاهی نکنید؛ همه ی را‌ه‌ها ی بزرگ با همین گام‌ها ی کوچک آغاز می‌شود.
https://t.me/KaramiAk
DrAKBARKARAMI@