Öyle Bir Hikaye

Описание: Sait Faik Abasıyanık’ın **"Öyle Bir Hikâye"**si, yazarın gerçekçilikten uzaklaşıp daha sürreal, hayali ve masalsı bir anlatıma yöneldiği, insanın özgürlük arayışını ve hayal kurma yeteneğini yücelttiği çok özel bir metindir. Bu hikaye, adeta bir "hikaye yazma ve yaşama" manifestosu gibidir.

Hikaye, klasik bir olay örgüsünden ziyade bir temenni ve hayal zinciri olarak kurgulanmıştır.

Sıradanlıktan Kaçış: Anlatıcı (yazar), alışılagelmiş, dertli, kederli veya toplumsal sorunlara hapsolmuş hikayelerden sıkılmıştır. Okuyucuya "öyle bir hikaye" anlatmak ister ki, bu hikayede her şey olduğundan daha güzel, daha hür ve daha aydınlık olsun.

Mavi ve Hür Bir Dünya: Hikayede deniz, gökyüzü ve balıkçılar merkezi bir yer tutar. Yazar, insanların birbirini kırmadığı, paranın ve hırsın hüküm sürmediği, herkesin kendi işiyle ve deniziyle meşgul olduğu ütopik bir balıkçı köyü hayal eder.

Gökten İnen Şehir: Hikayenin en büyüleyici sahnelerinden birinde, bir şehrin gökyüzünden yavaşça denize indiği tasvir edilir. Bu, yazarın zihnindeki ideal dünyanın yeryüzüne inme arzusudur.

İnsan Sevgisi: Sait Faik’in meşhur "insan sevgisi" bu hikayede doruk noktasına ulaşır. Hikaye boyunca anlatılan her şey (çiçekler, kuşlar, çocuklar, ağlar) bu sevginin birer parçasıdır. Yazar, kötülüğün olmadığı, sadece yaşama sevincinin olduğu bir evren kurgular.

Bu hikaye, Sait Faik'in "Hayırlı bir iş yapamadık, bari hayırlı bir hikaye yazalım" dediği noktadır. Dünyanın sert gerçeklerinden yorulan yazar, edebiyatı bir sığınak ve bir iyileşme aracı olarak kullanır. Hikayenin sonunda okuyucunun içinde büyük bir ferahlık ve "keşke her şey böyle olsa" dedirten tatlı bir sızı bırakır.

Sait Faik’in bu umut dolu ve masalsı anlatımı, onun diğer hüzünlü hikayelerine göre daha farklı bir enerjiye sahip, değil mi?

Eğer isterseniz, bu hikayenin o meşhur finalindeki "Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey" felsefesi anlamlı..