Ku Klux Klan. W krainie miłości. teledysk #2

Описание: Katarzyna Surmiak-Domańska
Adaptacja i reżyseria: Maciej Podstawny
Scenografia i kostiumy: Kaja Migdałek
Muzyka: Anna Stela
Projekcje video: Amadeusz Nosal
Teksty piosenek: Łukasz Zaleski
Inspicjent/sufler: Joanna Gorzała

Obsada:
DANUTA LEWANDOWSKA
ANNA KONIECZNA
KASIA ŁACISZ-KUBACKA
MARCIN GAWEŁ (gościnnie)
ANDRZEJ KROCZYŃSKI
DARIUSZ CZAJKOWSKI
JAROSŁAW KARPUK
JAKUB PIWOWARCZYK

Spektakl powstał na podstawie książki Katarzyna Surmiak-Domańskiej „Ku Klux Klan”, reporterki od lat związanej z „Gazetą Wyborczą”, która miała okazję (będąc gościem zjazdu Partii Rycerzy KKK z Arkansas) przyjrzeć się Klanowi z bliska. Okazuje się, że 150-letni Ku Klux Klan ma się całkiem nieźle i działa w pełni legalnie. Jego członkowie poświęcają się studiowaniu Biblii i głoszeniu miłości. Miłości, która sprawdza się świetnie przy promocji nienawiści.

Klan reprezentuje mniejszość, czyli zagrożoną wyginięciem rasę białą. Otóż, gdy rasa białych będzie chylić się ku upadkowi, przedstawiciele Ku Klux Klanu wyjdą z ukrycia i odtworzą ją na nowo.

Akcja spektaklu rozgrywa się w Miasteczku Harrison w stanie Arkansas. Miejscu, w którym zdecydowana większość mieszkańców to biali. To pozostałość po czasach, gdy Harrison było tzw. „sundown town” – miastem zachodzącego słońca. Afroamerykanin mógł tu przebywać, ale tylko do zmierzchu. Jest to więc miejsce, w którym zakorzeniły się poglądy konserwatywne, w którym każdy jest obcy, nawet jeśli przybywa z innego stanu. To biały chrześcijański raj.

To miasto, gdzie dla niecałych 13 tysięcy mieszkańców wzniesiono siedemdziesiąt kościołów. Nazywane Klan Town stało się białą ojczyzną na prowincji, miejscem, gdzie odbywa się Zjazd Partii Rycerzy Ku Klux Klanu. To „w tym mieście zamieszkała miłość....”
Spektakl w dowcipny sposób obnaża absurdy i paradoksy „białego” sposobu myślenia, jednocześnie starając się zrozumieć, jakiego rodzaju lęki i problemy leżą u jego źródeł. Ukazuje mechanizmy działania jednej z najbardziej złowrogich, a zarazem groteskowych organizacji w dziejach Stanów, właściwe chyba nie tylko jej...
Opowiada o charakterach i historiach ludzi żyjących na co dzień w świecie odrębnym, „przesuniętym” względem rzeczywistości. W którym czują się oni wyjątkowi i lepsi, a jednocześnie wobec zagrożeń i komplikacji świata „obiektywnego” – rezygnują z części wolności na rzecz bezpieczeństwa.

Spektakl, pełen songów i muzyki, staje się dokumentem o ucieczce... dokąd?